Martijn in Finland April tot Oktober 2002

Pietari

Inhoud
Agenda
Inleiding
Stockholm
Savonlinna
Pietari
Juhanus
Ilosaari Rock
Links
Kaart van Finland

Ik geloof dat iedereen inmiddels benieuwd is naar mijn avonturen in St.
Petersburg. Hier gaan we dan:

Onze groep bestond uit 6 personen: Katarina en Martin (tsjechië), Ferdinand
(slowakije), Ursula (oostenrijk), Yuri (Nederland) en ik. Omdat de goedkoopste
bus vanuit Helsinki vertrok hadden we besloten eerst een dag daar door te
brengen. Dat was voor mij een goede gelegenheid om even Marcel te bezoeken, en
Yuri en ik konden gelijk daar de nacht doorbrengen. Die dag was het Helsinki-
day, en dat betekende dat er aan het einde van de dag een groot festival was in
het kaivopuisto. We zagen daar shakira (whatever, whenever) en een aantal finse
bands zoals bombfunk MC (freestyler). Het was erg strak georganiseerd, iedere
band had een optreden van maximaal een kwartier.

De volgende dag gingen we al vroeg in de ochtend op weg met de bus. Het was een
georganiseerde reis, inclusief hotel, visum en gids in het Fins. Omdat de rest
van de bus vol zat met opa's en oma's en omdat het engels van de gids niet
geweldig was hadden wij al besloten om er zelf op uit te trekken en niet met de
rest mee te gaan tijdens ons verblijf in st. petersburg.

Onderweg was het niet spectaculair, meren en bossen, zowel in Finland als over
de grens. We moesten een tijdje wachten bij de grens maar niet extreem lang. De
paar pauzes die ons beloofd waren leken meer bedoeld om een paar russische
handelslieden (met wie waarschijnlijk de reisorganisatie een deal had gesloten)
de gelegenheid te geven om euro's om te wisselen in roebels, wodka en
sigaretten.

We reden ook door Viipuri, een klein stadje tussen de grens en st. petersburg
in dat vroeger bij Finland hoorde. Na de tweede wereldoorlog heeft Rusland dit
deel ingepikt. Vroeger was dit de tweede stad van Finland na Helsinki maar
inmiddels is iedereen er naar het moederland verhuisd.

Tegen de avond kwamen we aan in St. Petersburg. Het hotel werd bewaakt door een
paar geuniformeerde veiligheidsagenten, die iedere keer je hotelkaart
controleren. We trokken meteen de stad in via de Metro. De stad is tamelijk
smerig door alle vervuiling, en het is er niet zo netjes onderhouden als wij
gewend zijn. Maar de metro is echt geweldig groots. Ieder station is anders
ontworpen en enorm groot opgezet. Het is gemiddeld 60 meter diep, dieper dan in
Londen. Een rit met de metro kost minder dan een eurokwartje. Metro's komen om
de anderhalve minuut aangereden, soms komt er al weer een nieuwe aan als je nog
niet eens van het perron bent afgelopen.

Op vrijdagochtend hebben we als eerste de Hermitage bezocht, een kunstmuseum
dat vergelijkbaar is met het Louvre. Er hangt vooral niet-russische kunst, ooit
verzameld door de tzaren en nu gratis te zien voor studenten. We hebben er wel
vier uur rondgelopen en vele picasso's, rembrandts, da vinci's etc. gezien.
Gelukkig hadden we een elektronische gids die ons wat over de schilderijen kon
vertellen, want zonder een verhaal erbij is het 100ste schilderij niet meer te
onderscheiden van het 101ste.

In de middag kwam Olga met ons mee, een russische studente die wij kennen omdat
ze ook een paar maanden in Kuopio heeft gezeten. Zij heeft ons een rondleiding
door de stad gegeven met wat ze een "death march" noemde. Het was natuurlijk
erg leuk om een rondleiding van een inwoner van st. petersburg te krijgen. Het
is nog maar de vraag of Ursula, Yuri en ik in staat waren geweest deze reis zo
makkelijk te maken zonder de kennis van het russisch die Ferdinand, Olga,
Martin en Katarina hadden.

In die paar dagen heb ik ook een beetje het russische alfabet opgepikt. Het is
grappig om te zien dat als je de russische letters om kunt zetten naar latijnse
letters, veel worden eigenlijk heel erg op het nederlands\engels\duits lijken.
Bijvoorbeeld PECTOPAH wat je boven veel gebouwen ziet staan is in het latijnse
schrift gewoon RESTORAN. Makkelijk toch?

De meeste touristische attracties in st. petersburg zijn dubbel geprijsd,
d.w.z. dat er een aparte prijs gerekend wordt voor russen en voor
buitenlanders. Het verschil kan wel oplopen tot een factor 10. Dit lijkt erg
oneerlijk maar je moet je wel bedenken dat het gemiddelde maandloon in rusland
minder dan 100 euro is. Geen rus zou in staat zijn om een museum te bezoeken
als ze alleen de buitenlandse prijs zouden rekenen. Aan de andere kant zou geen
museum in staat zijn het onderhoud te betalen als ze alleen de russische prijs
zouden rekenen. Het probleem is wel dat je in St. Petersburg al snel het gevoel
krijgt als buitenlandse tourist niet erg gewild te zijn, behalve dan voor het
geld.

We hebben met de hulp van Olga en Ferdinand ook een paar keer geprobeerd om
russische kaartjes te krijgen - door hun het woord te laten doen, zelf geen
woord te spreken en snel door te lopen als het gelukt is. We hebben het twee
keer geprobeerd, en een keer is het gelukt. De andere keer moesten we teruggaan
en de volle mep betalen.

Die dag hebben we ook de kerk van "The saviour on the blood", een fantastisch
versierde orthodoxe kerk die gebouwd is op de plek waar ooit tsaar Alexander de
tweede is vermoord op de stoep. Als je binnen bent kun je in het midden nog een
stuk van diezelfde stoep bewonderen. De kerk ziet er van binnen en van buiten
fantastisch uit, rijk versierd met groen, geel blauw en goud en de bekende
uivormige koepels. Hij kreeg daarom al snel de bijnaam "de mickey mouse kerk"

Zaterdagochtend zijn we naar de kunstkamera geweest, een rariteitenkabinet met
voorwerpen uit uiteenlopende culturen (indonesisch, mongools, indiaans, etc.)
en met een verzameling babies op sterk water met sterke afwijkingen (zoals:
siamese twelingen, verkeerd ontwikkelde ledematen). Deze verzameling is door
tsaar peter de grote zelf begonnen.

De stad is niet zo oud, volgend jaar viert ze haar 300ste verjaardag. In 1703
is de stad door Peter de grote gesticht. Je kunt overal zien dat ze hard bezig
zijn om de stad op te knappen (in ieder geval uiterlijk). Veel gebouwen staan
in de steigers. Ze willen alles natuurlijk zo mooi mogelijk hebben voor het
grote feest volgend jaar.

Zaterdagmiddag zijn we naar peterhof geweest, het buitenpaleis van de tsaren
dat vooral bekend is vanwege de vele fontijnen. Het is eigenlijk net een
pretpark, met een paar fontijnen die onverwachts aan en uit gaan, en de lol is
natuurlijk om te proberen eroverheen te lopen zonder nat te worden. Catharina
de grote heeft hier vroeger als klein kind nog gespeeld.

Zondagochtend zijn we weer teruggegaan. Op de terugweg kwamen we natuurlijk
weer langs de russische kooplui en de tax free shop. Ondanks dat het wel te
voorspellen was was ik toch verbaasd om enorme hoeveelheden drank die die
bejaarde finnen insloegen. Ook op de terugreis hoefden we niet al te lang te
wachten bij de grens. De terugreis nam toch de hele dag in beslag, en het was
pas om 12 uur dat ik doodmoe terug in mijn eigen bed lag.

achter vlnr: Ferdinand, Martin, Yuri
voorin vlnr: Katarina, Ursula en Olga.

Inhoud Begin van deze pagina Hoofdpagina